Bikefitting psychologie volgens Steve Hogg

Alle mensen zijn en functioneren Asymmetrisch.

Dit is normaal en het product van vele dingen samen; we verschillen in ledematenlengte, neurologische, skelet- en spierverschillen tussen de linker- en rechterkant; handigheid, voetafdruk, de dominantie van het ene oog over het andere en ga zo maar door. We zijn geëvolueerd om rechtop te lopen, rennen en springen en als soort kunnen we over het algemeen goed omgaan met onze asymmetrieën bij het uitvoeren van deze activiteiten, omdat ons bekken niet vastzit. Het bekken kan naar beide kanten kantelen, om ongelijk terrein, ongelijke beenlengte of andere asymmetrieën op te vangen.

Een fiets is een symmetrisch apparaat, in tegenstelling tot de mens. Het zadel bevindt zich op de middellijn en de pedalen en het stuur op gelijke afstand (fabrieksafstelling) van de middellijn. Hieruit volgt dat een fietser zo functioneel symmetrisch mogelijk moet zijn om comfortabel met de fiets te kunnen rijden. Daar in boven komt dat om met de koersfiets te rijden, een activiteit is die een buikligging en een gebogen lendenwervelkolom vereist, en in tegenstelling tot wanneer we lopen of joggen, is ons bekken min of meer vastgezet in positie door het zitvlak en onze voeten zijn vastgezet in positie door middel van pedalen. De positie van de handen is vast, maar in verschillende posities; remkappen, bar tops, bar drops- en / of aero-bars. Deze grotendeels 'vaste' positie betekent dat er een groter risico is op overbelasting blessures tijdens het fietsen dan tijdens het lopen, omdat het lichaam vastzit in een relatie met een apparaat, de fiets.

Alle problemen van letsel of ongemak tijdens het fietsen (we spreken hier niet van ongevallen) komen voort uit slechts 2 algemene, overlappende oorzaken.

De eerste is een eenvoudig probleem met de positie. Deze zijn gemakkelijk op te lossen. Voorbeelden zijn zaken als een verkeerde schoenplaat instelling, slechte zithoogte, enzovoort.

De tweede is vanwege de fundamentele mismatch die optreedt wanneer de biomechanische en neurologische asymmetrieën van de fietser interageren met de mechanische symmetrie van de fiets. 

Een uitdaging is elke factor die de stabiliteit of symmetrie van de fietser op de fiets in twijfel trekt. Zoals elke asymmetrie dus.

4 categorieën uitdagingen- positionele, functionele, neurologische en materiële.

“Positionele uitdagingen”  zijn kwesties zoals een slechte zadelpositie, de hoek van de schoenplaat en het frame model.

“Functionele uitdagingen”  zijn zaken als verschillen in de lengte van ledematen, gebrek aan voldoende flexibiliteit of een asymmetrisch patroon van flexibiliteit; verschillen in voetmorfologie tussen linker- en rechterkant, enzovoort. 

“Neurologische uitdagingen” zijn zaken als een patroon van (cerebellaire hemisferische) motorische controle dominantie; suboptimale proprioceptieve feedback van de lichaamsdelen die betrokken zijn bij het toepassen van kracht op de pedalen; zaken met betrekking tot effecten die problemen met het zicht en het vestibulaire systeem hebben op de houding en het ruimtelijke bewustzijn.

Tot slot is er een subklasse van Neurologische Uitdaging die ik "materiële uitdaging" noem. Een materiële uitdaging is wanneer jou fietsuitrusting of accessoires zijn samengesteld uit materialen die een negatief effect hebben op de fijne besturing en/of proprioceptieve feedback. 

Cookies laten u deze website vlot gebruiken. Deze cookies verzamelen geen persoonsgegevens. Meer informatie